Ready, Set, GO!!!!!

Mensen riemen vast (komt goed van pas) en gaan met die banaan….

Donderdag middag: Spullen gepakt, mensen verzameld, boodschappen gedaan, klaar voor de start, wederom twee uur later dan gepland; mexico went snel kan ik u verrtellen, op weg…. De reis zou gaan naar: Guanajuato, Puebla, Veracruz, Palenque, Puerto Escondido, Guadalajara. Met andere woorden “Mexico door in twaalf dagen” Jules Verne has nothing on us!!

De reis naar Guanajajajttoo moets ongeveer een uurtje of 4 duren, wat zou betekenen dat we daar rond 2300 lokale tijd zouden zijn. Na een korte stop halverwege en een bestuurders wissel gingen we weer op pad. De mannen achterin, vergezeld met de nodige (alcoholische) versnaperingen en de dames voorin. Eva, NL, had na 5 minuten nauwelijks door dat we bij een tolpoort kwamen. Flink in de remmen, die het goed deden, niets aan de hand. Een paar honderd meter verder bij een splitsing aangekomen, was het niet geheel duidelijk welke kant we op moesten. Uiteindelijk rechts gegaan, althans geprobeerd: CRASH!!!! Eva kon de bocht niet houden en met een vaartje van, ik schat, rond de 60-70 van de weg afgeschoten, in eoa kuil gedoken van een meter of 3-3.5 diep… Volgens eva deden de remmen het niet, maar twee zinnen terug deden ze het nog wel dus…. Ik kan je verzekeren dan sta je vrij snel stil. Iedereen een dubbel check voor fracturen ed. Schade: Eva; whiplash, gescheurde lip, 8 hechtingen. Pierre; knie kapot, tien hechtingen. Erin; onder de blauwe plekken. Phillip; dikke bult op z’n kop, blauwe plekken. Sjoerd; Stijve knie, raam ingebeukt met schouder, onder het glas, pijnlijke bips. Auto; raam kapot, motor naar de tering, voor as ontwricht, lekke band….. Al met al te doen, maar best ff schrikken. Grootst probleem is echter de schade aan de auto aangezien de verzekering hier een eigen risico heeft dat een % is van de nieuw waarde van de auto… Hadden wij nou net en gloednieuwe Chrysler Van van een kleine 40000 dollar….. Schade: zo’n 7000 pesos per persoon, wat neerkomt op zo’n 650 eurie…. Dit kleine incidentje heeft er dus voor gezorgd dat ik maariets eerder terug kom om wat werk te verrichten (lees: work my ass off!!!). Ziekenhuis, andere plaats, geen vervoer, goodbye planning.

Wij zouden de anderen meeten in bovengenoemde plaats, maar dat werd m dus niet… Gelukkig hadden zij een nieuwe wagen en konden we dus weer verder. Doorgegaan naar Puebla, waar we opzich een leuek tijd hebben gehad, toen veracruz (NIET DOEN!!!!) wat nou niet echt een plaats was van heb ik jou daar…. Eigenlijk was de hele trip een beetje van hetzelfde niveau, helaas…. Veel plannen, maar weinig daadwerkelijke uitvoeringen daarvan….

Puerto Escondido, laatsta stop, was toch wel het hoogtepunt… Ze zeggen dat je dan ook moet stoppen, he.. Nou ben ik het daar niet altijd mee eens, hoogte ount kan ook een teken zijn om gewoon door te gaan met wat goed was. Stoppen geeft dan een zure nasmaak, maar in dit geva was het wel goed…. Het bleek de 4e surfplaats te zijn ter wereld, whatever, en gezien de video’s en de surfers klopt dat ongetwijfeld…. Wat een fucking golven, heerlijk… Niet dat ik gesurfd heb hoor… Wel geprobeerd, maar direct afgestraft en tegen de bodem aan geflikkerd!! Respect voor moeder natuur is weer iets toegenomen, beste kracht hoor.

Op de terugweg nog een bus ontweken… Leek wel of er geen remmen op zaten of dat de chauffeur dronken was ofzo.. Lijkt mij gevaarlijk in de bergen, straks stort je van een ravijn…

Nou, wederom een avontuur, nu echt flink aan de bak: eindpresentaties, bachelor thesis, examens…. De andere kant van het leven…

Mensen, tot snel!!!

Max Westerman, Somewhere in Guadalajara…